இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் உள்ள தாய்மார்கள், வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்ட தங்களது அன்புக்குரியவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்ற உண்மையையும் நீதியையும் கோரி 3,250 நாட்களுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்து போராடி வருகின்றனர். இந்தப் போராட்டத்தை ‘வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்கள் சங்கம்’ ARED முன்னெடுத்து வருகிறது.

இந்தத் தொடர் போராட்டத்தின் முக்கியத்துவம், நியாயத்தன்மை மற்றும் உறுதிப்பாட்டை அங்கீகரிக்கும் வகையில், தென்கொரிய அமைப்பு ஒன்று 2026ஆம் ஆண்டிற்கான சர்வதேச விருதை வழங்க ARED(Association for Relatives of the Enforced Disappearances (ARED)).அமைப்பைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது.

மொத்தம் 17 அமைப்புகள் பரிசீலிக்கப்பட்ட இந்தத் தேர்வுச் செயல்முறை மூன்று கட்டங்களாக நடைபெற்றது. இறுதிச் சுற்றில், ARED அமைப்பு தனித்துவமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

இந்த விருது குறித்த உத்தியோகபூர்வ அறிவிப்பு சங்கத்தின் செயலாளர் திருமதி லீலாதேவி ஆனந்தநடராஜாவிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து, அவர் சங்கத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மற்றொரு தாயுடன் விருது வழங்கும் விழாவில் கலந்துகொள்வதற்காகத் தென்கொரியா சென்றார்.

இந்த நிகழ்வு 2026 மார்ச் 11 அன்று தென்கொரியாவில் நூற்றுக்கணக்கான கொரியப் பிரதிநிதிகள் மற்றும் சிறப்பு விருந்தினர்களின் பங்கேற்புடன் நடைபெற்றது. விழாவின் போது, ARED அமைப்புக்குச் சர்வதேச விருதும் நினைவுப் பதக்கமும் வழங்கிக் கௌரவிக்கப்பட்டது. தாய்மார்களின் தொடர்ச்சியான போராட்டத்தை விளக்கும் குறும்படம் ஒன்றும் அங்கு திரையிடப்பட்டது.

தனது ஏற்புரையில் திருமதி லீலாதேவி ஆனந்தநடராஜா கூறுகையில், இந்த விருது ஒரு தனிநபருக்கு உரியது அல்ல, மாறாக “எங்கள் அன்புக்குரியவர்களுக்கு என்ன நடந்தது?” என்ற ஒரே ஒரு உண்மையை மட்டும் தேடி பல ஆண்டுகளாக, சில நேரங்களில் தசாப்தங்களாகக் காத்திருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களுக்குச் சொந்தமானது என்று குறிப்பிட்டார்.

அவரது முழுமையான உரை

வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்கள் சங்கம் (ARED) சார்பாகவும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இலங்கையில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் தாய்மார்கள், மனைவிகள், குழந்தைகள் மற்றும் குடும்பங்கள் சார்பாகவும் இந்த விருதை ஏற்றுக்கொள்வதில் நான் மிகுந்த அடக்கத்துடனும் நன்றியுடனும் உங்கள் முன் நிற்கிறேன்.

இந்த விருது ஒரு தனிநபருக்கு உரியதல்ல. இது தங்களது அன்புக்குரியவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்ற ஒரே ஒரு உண்மையை மட்டும் தேடி பல ஆண்டுகளாக, சில நேரங்களில் தசாப்தங்களாகக் காத்திருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களுக்குச் சொந்தமானது. எரியும் வெயிலிலும், கனமழையிலும் தங்களது மகன் மற்றும் மகள்களின் புகைப்படங்களை ஏந்தி, நினைவுகள் அழிந்துவிடக் கூடாது என்று போராடும் தாய்மார்களுக்கு இது சொந்தமானது.

இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் ‘காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் தாய்மார்கள்’ இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக 2017 இல் ARED உருவாக்கப்பட்டது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை, வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான உண்மை, நீதி மற்றும் பொறுப்புக்கூறலை வலியுறுத்தி 3,250 நாட்களுக்கும் மேலாக நாங்கள் தொடர்ந்து போராடி வருகிறோம்.

எங்கள் போராட்டம் அமைதியானது, உறுதியானது மற்றும் கண்ணியத்தில் வேரூன்றியது. நாங்கள் பழிவாங்கக் கேட்கவில்லை, பதில்களையே கேட்கிறோம். நாங்கள் சலுகைகளைக் கேட்கவில்லை, நீதியையே கேட்கிறோம். வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்படுதல் என்பது தனிநபர்களுக்கு எதிரான குற்றம் மட்டுமல்ல – அது மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றம். இது குடும்பங்களைச் சிதைக்கிறது, சமூகங்களை உடைக்கிறது மற்றும் ஒருபோதும் முழுமையாக ஆறாத வடுக்களை விட்டுச் செல்கிறது.

இலங்கையில், சுதந்திரம் அடைந்தது முதல் இன்று வரை, குறிப்பாகத் தமிழ் சமூகத்திற்கு எதிராக ஒரு அடக்குமுறை கருவியாக வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்படுதல் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. பல ஆணைக்குழுக்கள், வாக்குறுதிகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் இருந்தபோதிலும், உண்மை இன்னும் மறைக்கப்பட்டே இருக்கிறது; நீதியும் மறுக்கப்பட்டே வருகிறது.

பாதிக்கப்பட்ட ஒரு தாயாக, அந்தப் பிரிவின் வலியை நான் அறிவேன்; துக்கப்படுவதா அல்லது நம்பிக்கையுடன் இருப்பதா என்று தெரியாத வேதனையை நான் அறிவேன். இருப்பினும், இந்த வேதனைதான் வலிமையாகவும், ஒற்றுமையாகவும், எதிர்ப்பாகவும் உருவெடுத்துள்ளது. எமது தாய்மார்கள் தங்களது துயரத்தைத் துணிச்சலாகவும், மௌனத்தைப் போராட்டமாகவும் மாற்றியுள்ளனர்.

ஜனநாயகம் மற்றும் மனித உரிமைகளுக்காகப் போராடிய வரலாற்றைக் கொண்ட தென்கொரியாவில் இந்த விருதைப் பெறுவது எங்களுக்கு ஒரு சிறப்பு அர்த்தத்தைத் தருகிறது. சர்வதேச ஒருமைப்பாடு முக்கியமானது என்பதை இது எங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறது. எமது குரல் எல்லைகளைத் தாண்டி ஒலிக்கிறது என்பதையும், எமது போராட்டம் மறக்கப்படவில்லை என்பதையும் இது எங்களுக்குச் சொல்கிறது.

அடிமட்ட மனித உரிமைப் பாதுகாவலர்களை அங்கீகரித்தமைக்காகவும், நாடுகள் தவறும் போது பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குத் துணையாக நின்றமைக்காகவும் “பிஷப் ஜிஹக்சூன் அறக்கட்டளை” (Bishop Jihaksoon Foundation) மற்றும் இந்த விருதின் அமைப்பாளர்களுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். எமது நீதிக்கான கோரிக்கைக்குத் தொடர்ந்து ஆதரவளித்து வரும் சிவில் சமூக அமைப்புகள், ஊடகவியலாளர்கள், சட்டத்தரணிகள் மற்றும் சர்வதேச வழிமுறைகளுக்கும் நான் நன்றியைக் கூறிக்கொள்கிறேன்.

இந்த விருதை, இன்னும் என்னவென்று தெரியாத நிலையில் இருக்கும் ஒவ்வொரு காணாமல் ஆக்கப்பட்ட நபருக்கும், இன்னும் காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் நாங்கள் அர்ப்பணிக்கிறோம். உண்மை வெளிப்படுத்தப்பட்டு நீதி கிடைக்கும் வரை எமது போராட்டம் தொடரும்.

எங்களுடன் நிற்பதற்கும், உங்கள் ஒருமைப்பாட்டிற்கும் நன்றி. எங்கள் போராட்டம் தொடர்கிறது – ஆனால் இன்று, நாங்கள் புதுப்பிக்கப்பட்ட வலிமையுடன் முன்னோக்கிச் செல்கிறோம்.