செம்மணி மனிதப் புதைகுழி வழக்கை விசாரித்து வரும் நீதவான், விசாரணையின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளைத் தீர்மானிப்பதற்காக பிரதான தொல்லியல் நிபுணரின் அண்மைய அறிக்கையை நீதிமன்றம் நம்பியிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்று வியாழக்கிழமை தீர்ப்பளித்துள்ளார்.
தொல்லியல் நிபுணரின் முன்னைய கண்டுபிடிப்புகளுக்கும் அண்மையில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அறிக்கைக்கும் இடையில் காணப்படும் முரண்பாடுகளுக்கான நியாயமான விளக்கங்கள் எதுவும் நீதிமன்றத்திற்குக் கிடைக்கவில்லை என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
யாழ்ப்பாண நீதவான் நீதிமன்றத்தில் மூன்று மணித்தியாலங்களுக்கும் மேலாக நடைபெற்ற வாதங்களைக் கேட்டறிந்த பின்னர், நீதவான் எஸ். லெனின்குமார் இந்த உத்தரவைப் பிறப்பித்தார்.
காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் முன்னிலையான சுமார் 20 சட்டத்தரணிகள், களனிப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவ சமர்ப்பித்த அறிக்கையை நிராகரிக்குமாறு நீதிமன்றத்தைக் கோரியிருந்தனர்.
குறிப்பாக, செம்மணியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மனித எச்சங்கள் தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கை அனர்த்தம் காரணமாகப் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற அறிக்கையின் கருத்துக்கு அவர்கள் கடும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். எனினும், நீதவான் அந்த அறிக்கையை முற்றாக நிராகரிக்கவில்லை.
தனது உத்தரவில், பேராசிரியர் சோமதேவவின் முன்னைய அறிக்கைகளுக்கும் அண்மைய அறிக்கைக்கும் இடையில் காணப்படும் வேறுபாடுகளைச் சட்டத்தரணிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளதாக நீதவான் குறிப்பிட்டார்.
அந்த வேறுபாடுகளுக்கான நியாயமான காரணங்களை நீதிமன்றத்தால் கண்டறிய முடியவில்லை என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
விசாரணையின் அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளைத் தீர்மானிப்பதற்கு இந்த அறிக்கையை நீதிமன்றம் சார்ந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் அவர் கூறினார்.
“அது அவரது கருத்து மட்டுமே” என்று நீதவான் குறிப்பிட்டார்.
தமிழ்மொழியில் வெளியான நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் தொடர்பான செய்தியின்படி, நீதவானின் உத்தரவில் பின்வருமாறு தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது:
“இந்த எலும்புக்கூடுகள் எவ்வாறு அங்கு வந்தன? அவை யாருடையவை? என்பன சட்டரீதியாகவும் விஞ்ஞான ரீதியாகவும் கண்டறியப்பட வேண்டும்.”
கார்பன் பரிசோதனை குறித்து தீர்மானமில்லை:
மனித எச்சங்களுக்கு கதிரியக்கக் கார்பன் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனை மேற்கொள்வது தொடர்பாக நீதவான் எந்தத் தீர்மானத்தையும் வழங்கவில்லை.
குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களம் இந்தப் பரிசோதனையை மேற்கொள்ள விரும்புகின்றது.
எனினும், காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் முன்னிலையான சட்டத்தரணிகளிடம், மேற்கொள்ளக்கூடிய மாற்று விஞ்ஞானப் பரிசோதனைகளைப் பரிந்துரைக்குமாறும், கதிரியக்கக் கார்பன் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனையை மேற்கொள்ளக்கூடிய நான்கு சர்வதேச ஆய்வுகூடங்களின் பெயர்களை வழங்குமாறும் நீதவான் கேட்டுக்கொண்டார்.
அத்துடன், வயதுவந்தவர்களுடையவை எனக் கருதப்படும் மனித எச்சங்களிலிருந்து எலும்பு மாதிரிகளைப் பெற்று ஆய்வு செய்வதற்கும் நீதிமன்றம் அனுமதி வழங்கியது.
யாழ்ப்பாண சட்ட வைத்திய அதிகாரி வைத்தியர் எஸ். பிரணவன் தலைமையிலான குழுவினர், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பிரதிநிதிகள் முன்னிலையில் இந்த மாதிரிகளைச் சேகரிக்கவுள்ளனர்.
இந்த விஞ்ஞானப் பரிசோதனைகள் தொடர்பான விடயங்களை நீதிமன்றம் டிசம்பர் 14ஆம் திகதி மீண்டும் பரிசீலிக்கவுள்ளது.
பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவவும் அவரது சக ஆய்வாளரான அனுஷா வன்னிநாயக்கவும் கடந்த ஒக்டோபர் மாதம் அறிக்கையொன்றைச் சமர்ப்பித்திருந்தனர்.
“யாழ்ப்பாணம் செம்மணியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தடயவியல் தொல்லியல் அகழ்வாய்வு (2025/2026): கண்டுபிடிப்புகள் தொடர்பான சுருக்க அறிக்கை” என்ற தலைப்பில் அந்த அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டிருந்தது.
ஒக்டோபர் 15ஆம் திகதியிடப்பட்டு வைத்தியர் பிரணவனுக்கு அனுப்பப்பட்ட கடிதத்தில், இது மூன்றாவது இடைக்கால அறிக்கை என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
செம்மணியிலுள்ள சிந்துபாத்தி இந்து மயானத்தின் தகன மேடையிலிருந்து சில மீற்றர் தொலைவில் அமைந்துள்ள அகழ்வுப் பகுதியில், குறைந்தபட்சம் 574 பேரின் மனித எச்சங்கள் மீட்கப்பட்டுள்ளதாக அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
தொல்லியல் நிபுணர்களின் ஆரம்பகட்ட மதிப்பீட்டின்படி, அவற்றில் 41 சதவீதமானவை சிறுவர்களுடையவை என்றும், 22 சதவீதமானவை பச்சிளம் குழந்தைகளுடையவை என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இந்த மனித எச்சங்கள் தற்போதைய நிலமட்டத்திலிருந்து 0.24 மீற்றர் முதல் 1.52 மீற்றர் வரையான ஆழத்தில் காணப்பட்டுள்ளன.
அத்துடன், தனித்தனியாகக் குவிக்கப்பட்டிருந்த 51 எலும்புக் குவியல்களும் 170 பொருட்களும் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளன.
நிலத்தினுள் ஊடுருவிச் செல்லும் ரேடார் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வில், தற்போது அகழப்பட்டுள்ள பகுதிக்கு அப்பாலும் மனிதப் புதைகுழிகள் பரவியிருக்கக்கூடும் என்று அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.
எனினும், அறிக்கையில் பின்வருமாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:
“தற்போது கிடைத்துள்ள ஆதாரங்களை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு உறுதியான முடிவொன்றை எடுப்பதற்குப் போதுமான தகவல்கள் இல்லை.”
மேலும், உலகின் ஏனைய பகுதிகளில் அடையாளம் காணப்பட்ட இரகசிய மனிதப் புதைகுழிகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்த இடம் முறைப்படியான அடக்க நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட்ட இடங்களுடன் அதிக ஒற்றுமைகளைக் கொண்டுள்ளதாகவும் அறிக்கை கூறுகின்றது.
தொற்றுநோய் அல்லது வேறு இயற்கைப் பேரழிவு காரணமாக இந்த மரணங்கள் ஏற்பட்டிருந்தால், உயிரிழந்தவர்களுடன் மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான பொருட்கள் மட்டுமே கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பது எதிர்பாராத ஒன்றாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
ஆனால், 2025 ஜூன் மாதம் அல் ஜசீரா ஊடகத்திற்குப் பேட்டியளித்த பேராசிரியர் சோமதேவ, தனது முதலாவது அறிக்கையில் இந்த இடத்தை மனிதப் புதைகுழியாக அடையாளம் காண முடியும் என்றும், மேலதிக விசாரணைகள் அவசியம் என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
அதே மாதத்தில் நீதிமன்றமும் அந்த இடத்தை மனிதப் புதைகுழியாக அங்கீகரித்திருந்தது.
ஆனால், புதிய அறிக்கையில் ‘மனிதப் புதைகுழி’ (Mass Grave) என்ற சொற்றொடரே பயன்படுத்தப்படவில்லை.
முன்னைய அறிக்கைகளிலிருந்து முக்கிய தகவல்கள் நீக்கம் – சட்டத்தரணிகள் குற்றச்சாட்டு
ஜனாதிபதி சட்டத்தரணி கே. எஸ். இரத்தினவேல், பேராசிரியர் சோமதேவவின் புதிய அறிக்கைக்கு எதிராக உத்தியோகபூர்வ ஆட்சேபனையைத் தாக்கல் செய்தார்.
செம்மணி பகுதியை மனிதப் புதைகுழியாகக் கருதுவதற்கான காரணங்களை முன்னைய அறிக்கைகள் தெளிவாக விளக்கியிருந்ததாக அவர் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தார்.
அவற்றில் பின்வரும் விடயங்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருந்தன:
மனித எச்சங்கள் ஆழமற்ற குழிகளில் புதைக்கப்பட்டிருந்தமை.
எலும்புகள் ஒழுங்கற்ற முறையில் காணப்பட்டமை.
மனித எச்சங்களுடன் ஆடைகள் காணப்படாமை.
புதைக்கப்பட்ட விதம் தொடர்பான சந்தேகத்திற்குரிய சூழ்நிலைகள்.
ஆனால், இந்த விடயங்கள் எதுவும் புதிய அறிக்கையில் இடம்பெறவில்லை என்றும், அவை நீக்கப்பட்டதற்கான காரணங்களும் தெரிவிக்கப்படவில்லை என்றும் இரத்தினவேல் சுட்டிக்காட்டினார்.
1990களின் நடுப்பகுதியில் செம்மணி பகுதி இராணுவக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தமை குறித்த உண்மையையும் புதிய அறிக்கை கவனத்தில் கொள்ளவில்லை என்று அவர் தெரிவித்தார்.
ஒரு தொற்றுநோயின் காரணமாகவே இந்த மரணங்கள் ஏற்பட்டிருந்தால், அது தொடர்பான பதிவுகள் சுகாதார அமைச்சிலும் ஏனைய அரச நிறுவனங்களிலும் இருந்திருக்க வேண்டும் என்றும் அவர் வாதிட்டார்.
“இந்த அறிக்கையை நாங்கள் முழுமையாக எதிர்க்கின்றோம்” என்று அவர் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தார்.
1919ஆம் ஆண்டின் தொற்றுநோயும் 1920க்குப் பின்னர் வெளியிடப்பட்ட நாணயங்களும்..
இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளரும் ஜனாதிபதி சட்டத்தரணியுமான எம். ஏ. சுமந்திரன், நீதிமன்றத்தில் ஒரு மணித்தியாலத்திற்கும் மேலாக வாதங்களை முன்வைத்தார்.
யாழ்ப்பாணத்தில் இறுதியாகப் பதிவுசெய்யப்பட்ட தொற்றுநோய் 1919ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்டதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.
ஆனால், செம்மணி அகழ்வுப் பகுதியில் 1920ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் வெளியிடப்பட்ட நாணயங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளதாக அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
“இந்த வெளிப்படையான முரண்பாட்டை நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.”
என்று அவர் தெரிவித்ததாக நீதிமன்ற விசாரணை தொடர்பான தமிழ்மொழிச் செய்தியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
தொல்லியல் அறிக்கையில் 1920 முதல் 1994 வரையான காலப்பகுதியில் வெளியிடப்பட்ட நாணயங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
அவற்றில் பெரும்பாலானவை தகன மேடைக்கு அருகிலுள்ள சாம்பல் படிவத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டன.
முன்னர் பயன்படுத்தப்பட்ட தகனப் பகுதியொன்று அகற்றப்பட்டபோது எஞ்சிய சாம்பல் படிவமாக அது இருக்கலாம் என்று தொல்லியல் நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.
ஒரு எலும்புக்கூட்டுடன் நேரடியாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட திகதி குறிப்பிடப்பட்ட ஒரே நாணயம் 1870ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டதாகும்.
எனினும், ஒரு நாணயம் வெளியிடப்பட்ட ஆண்டு, அந்த மனித எச்சம் புதைக்கப்பட்ட காலத்தை உறுதிப்படுத்தாது என்று தொல்லியல் அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
கார்பன் பரிசோதனைக்கு எதிர்ப்பு – டி.என்.ஏ. பரிசோதனைக்கு வலியுறுத்தல்:
மனித எச்சங்களுக்கு கதிரியக்கக் கார்பன் காலக்கணிப்புப் பரிசோதனை மேற்கொள்ளும் குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களத்தின் திட்டத்திற்கு சுமந்திரனும் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் முன்னிலையான ஏனைய சட்டத்தரணிகளும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர்.
மன்னார் மற்றும் மாத்தளை மனிதப் புதைகுழிகள் தொடர்பான விசாரணைகள், கார்பன் பரிசோதனை முடிவுகளால் முடங்கியதாக அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்.
2019ஆம் ஆண்டு மன்னார் மனிதப் புதைகுழியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட எச்சங்களுக்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட பரிசோதனைகளில், அவை கி.பி. 1499 முதல் 1719 வரையான காலப்பகுதியைச் சேர்ந்தவை என்ற முடிவுகள் கிடைத்திருந்தன.
ஆனால், டி.என்.ஏ. பரிசோதனைகள் மூலம் உயிரிழந்தவர்கள் யார் என்பதையும் அவர்கள் எப்போது உயிரிழந்தனர் என்பதையும் கண்டறிய முடியும் என்று சுமந்திரன் வாதிட்டார்.
இந்தப் பரிசோதனைகள் சர்வதேச நிறுவனங்களினால் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும், இலங்கையில் மேற்கொள்ளப்படுவதாயின் முழுமையான சர்வதேச மேற்பார்வையின் கீழ் நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.
இந்த நடவடிக்கைகளில் பாதுகாப்புப் படையினருக்கு எந்தப் பங்கும் வழங்கப்படக்கூடாது என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.
செம்மணியில் காணாமலாக்கப்பட்டுப் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படும் இரண்டு நபர்களின் உறவினர்கள் வழங்கிய சத்தியக்கடதாசிகளையும் சுமந்திரன் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்தார்.
மனித எச்சங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பரிசோதிப்பதற்காகத் தமது டி.என்.ஏ. மாதிரிகளை வழங்குவதற்கு இருவரும் முன்வந்துள்ளனர்.
எனினும், பாதுகாப்புப் படையினரிடமிருந்து அச்சுறுத்தல்கள் ஏற்படக்கூடும் என்ற அச்சம் காரணமாக, அவர்களது பெயர்களை நீதிமன்றத்தின் பாதுகாப்பில் இரகசியமாக வைத்திருக்குமாறு சுமந்திரன் கோரினார்.
நீதிமன்றம் அந்தக் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டது.
அவர்களது டி.என்.ஏ. மாதிரிகளைச் சேகரித்து, பதிவுசெய்து, பாதுகாப்பாகச் சேமிக்க முடியும் என்று வைத்தியர் பிரணவன் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தார்.
மேலும் பல குடும்பங்கள் முன்வந்து தமது டி.என்.ஏ. மாதிரிகளை வழங்குவார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பதாகவும் சுமந்திரன் குறிப்பிட்டார்.
கிருஷாந்தி குமாரசுவாமி கொலை வழக்கில் மரணதண்டனை பெற்ற இராணுவச் சிப்பாயின் வாக்குமூலம்:
செம்மணி மனிதப் புதைகுழி தொடர்பான விசாரணையில் முக்கியத்துவம் பெற்ற மற்றுமொரு விடயம், முன்னாள் இராணுவச் சிப்பாய் சோமரத்ன ராஜபக்சவின் வாக்குமூலமாகும்.
கடந்த மாதம் நீதிமன்றம் வழங்கிய அனுமதியின் அடிப்படையில், லான்ஸ் கோப்ரல் சோமரத்ன ராஜபக்சவிடமிருந்து வாக்குமூலம் பெற்றுள்ளதாகக் குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்கள அதிகாரிகள் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்தனர்.
1996ஆம் ஆண்டு பாடசாலை மாணவி கிருஷாந்தி குமாரசுவாமி பாலியல் வன்புணர்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில் சோமரத்ன ராஜபக்ச மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டவர் ஆவார்.
1998ஆம் ஆண்டு தண்டனை விதிக்கப்பட்ட பின்னர், செம்மணியில் மேலும் 300 முதல் 400 வரையான சடலங்கள் புதைக்கப்பட்டுள்ளதாக அவர் நீதிமன்றத்தில் தெரிவித்திருந்தார்.
“சடலங்கள் புதைக்கப்பட்ட இடங்களை என்னால் காட்ட முடியும்.”
என்று அவர் அப்போது கூறியிருந்தார்.
தற்போது குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களத்தினருக்கு வழங்கிய வாக்குமூலத்தில், 1996ஆம் ஆண்டு செம்மணி சோதனைச்சாவடியில் தாம் பணியாற்றியதாக அவர் தெரிவித்துள்ளதாக விசாரணை அதிகாரிகள் நீதிமன்றத்தில் குறிப்பிட்டனர்.
தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் உறுப்பினர்கள் எனச் சந்தேகிக்கப்பட்டவர்கள் அந்தச் சோதனைச்சாவடிக்குக் கொண்டுவரப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டதாகவும் அவர் தெரிவித்திருந்தார்.
எனினும், அவர்கள் எங்கு புதைக்கப்பட்டனர் என்பதைத் தன்னால் அடையாளம் காட்ட முடியாது என்று அவர் கூறியதாகவும் விசாரணை அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.
சடலங்கள் புதைக்கப்பட்ட இடங்களைக் காட்ட முடியும் என மனைவி மூலம் தகவல்?
இந்த நிலையில், நவம்பர் 1ஆம் திகதி வெளியான வீரகேசரி நாளிதழில் இடம்பெற்ற செய்தியொன்றை சுமந்திரன் நீதிமன்றத்தின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்தார்.
சோமரத்ன ராஜபக்சவின் மனைவியை மேற்கோள்காட்டி வெளியிடப்பட்ட அந்தச் செய்தியில், சடலங்கள் புதைக்கப்பட்ட இடங்களை அவரால் அடையாளம் காட்ட முடியும் என்றும், அவற்றின் அமைவிடங்கள் தொடர்பான வரைபடக் குறிப்புகளைத் தனது மனைவி மூலம் அனுப்பியுள்ளதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
ஒரு பத்திரிகைச் செய்தியை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு நீதிமன்றம் நடவடிக்கை எடுக்க முடியுமா என்று நீதவான் கேள்வி எழுப்பினார்.
அதற்குப் பதிலளித்த சுமந்திரன், சிறைக்கைதியின் மனைவியைத் தகவல் மூலமாகப் பெயரிட்டு தேசிய நாளிதழொன்று வெளியிட்ட செய்தியைப் புறக்கணிக்க முடியாது என்று வாதிட்டார்.
சோமரத்ன ராஜபக்சவின் முந்தைய வாக்குமூலத்தைத் தொடர்ந்து 1999ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாய்வில் 15 சடலங்கள் மீட்கப்பட்டிருந்தன.
அவை தற்போது அகழ்வாய்வு நடைபெறும் இடத்திலிருந்து குறைந்தபட்சம் ஒரு கிலோமீற்றர் தொலைவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருந்தன.
கனடாவில் வசிக்கும் கத்தோலிக்க அருட்தந்தையின் சத்தியக்கடதாசி:
காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்கள் சார்பில் முன்னிலையான மற்றுமொரு சட்டத்தரணியான மரியதாஸ் ஜூட் தினேஷ், கனடாவில் வசிக்கும் கத்தோலிக்க அருட்தந்தை அல்போன்சஸ் ஐ. பேர்னார்ட் (Rev. Alphonsus I. Bernard) வழங்கிய சத்தியக்கடதாசியொன்றை நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்தார்.
செம்மணி மனிதப் புதைகுழி தொடர்பான தகவல்கள் தன்னிடம் இருப்பதாகவும், அவற்றைப் பகிர்ந்துகொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகவும் அருட்தந்தை பேர்னார்ட் அதில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இத்தகைய தகவல்களைக் கொண்டிருக்கும் எவரும் அவற்றைக் குற்றப் புலனாய்வுத் திணைக்களத்திடம் வழங்க முடியும் என்று நீதவான் தெரிவித்தார்.
அருட்தந்தை பேர்னார்டும் அவ்வாறு தகவல்களை வழங்க முடியும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.
காணாமற்போனோர் பற்றிய அலுவலகத்தின் நிலைப்பாடு:
காணாமற்போனோர் பற்றிய அலுவலகம் சார்பில் முன்னிலையான சட்டத்தரணிகளான மிராக் ரஹீம் மற்றும் பூரணி மரியநாயகம் உள்ளிட்டோர், நீதிமன்றம் தனது தீர்மானங்களை மேற்கொள்வதற்கு பேராசிரியர் சோமதேவவின் அறிக்கையை அடிப்படையாகக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை என்று தெரிவித்தனர்.
இந்த விசாரணையில் தடயவியல் பொலிஸ் அதிகாரி ஒருவர், காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் மற்றும் மயான நிர்வாகக் குழுவின் உறுப்பினர்களும் கலந்துகொண்டிருந்தனர்.
செம்மணியில் சட்டவிரோதக் கொலைகள் இடம்பெற்றிருக்கக்கூடும் – மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு
2025 செப்டம்பர் மாதம் இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு வெளியிட்ட அறிக்கையில், செம்மணியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மனித எச்சங்கள் தொடர்பாக முக்கியமான கருத்தொன்றை முன்வைத்திருந்தது.
“இந்தப் புதைகுழிகளில் இடம்பெற்ற அடக்கங்கள் சட்டவிரோதமானவையாகவும், நீதிக்குப் புறம்பான கொலைகளின் விளைவாகவும் இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதற்கு நியாயமான சாத்தியக்கூறு உள்ளது.”
என்று மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு தெரிவித்திருந்தது.
இதற்கிடையில், வியாழக்கிழமை நடைபெற்ற நீதிமன்ற விசாரணைக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர், காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் உறவினர்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் ஆர்ப்பாட்டப் பேரணியொன்றை நடத்தினர்.
செம்மணி மனிதப் புதைகுழி தொடர்பாக சர்வதேச விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கோரிக்கை விடுத்தனர்.
அத்துடன், பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவவின் சர்ச்சைக்குரிய அறிக்கையின் பிரதிகளையும் ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் தீயிட்டுக் கொளுத்தினர்.
செம்மணி மனிதப் புதைகுழி: உண்மையை வெளிக்கொண்டுவருவதற்கான போராட்டம் தொடர்கின்றது
செம்மணியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான மனித எச்சங்கள் யாருடையவை, அவர்கள் எப்போது உயிரிழந்தனர், எவ்வாறு உயிரிழந்தனர், அவர்களை அங்கு புதைத்தவர்கள் யார் என்ற அடிப்படைக் கேள்விகளுக்கு இன்னமும் உறுதியான பதில்கள் கிடைக்கவில்லை.
தொல்லியல் நிபுணரின் புதிய அறிக்கையை நீதிமன்றம் முற்றாக நிராகரிக்காதபோதிலும், அதன் அடிப்படையில் மட்டுமே அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளைத் தீர்மானிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்று நீதவான் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.
இதனால் செம்மணி மனிதப் புதைகுழி தொடர்பான விசாரணையில், மேலதிக விஞ்ஞானப் பரிசோதனைகளும் சட்டரீதியான ஆதாரங்களும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளன.
குறிப்பாக, டி.என்.ஏ. பரிசோதனைகள், சர்வதேச ஆய்வுகூடங்களின் பங்களிப்பு மற்றும் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களிடமிருந்து பெறப்படும் தகவல்கள் ஆகியவை அடுத்தகட்ட விசாரணைகளில் முக்கிய பங்காற்றக்கூடும்.
செம்மணியில் புதைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் யார் என்பதை மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் எவ்வாறு அங்கு வந்தனர் என்பதையும் சட்டரீதியாகவும் விஞ்ஞான ரீதியாகவும் கண்டறிய வேண்டியது அவசியம் என்பதே நீதிமன்றத்தின் நிலைப்பாடாகும்.