சுயநிர்ணய உரிமைக்கான சுதந்திர தமிழீழ அரசை வலியுறுத்தி நிறைவேற்றப்பட்ட வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் 50வது ஆண்டு நிறைவை முன்னிட்டு, பிரித்தானியத் தமிழர்கள் இன்று ஐக்கிய இராச்சிய (UK) நாடாளுமன்றத்தில் ஒன்றுகூடி ‘தமிழ் அரசியல் கட்டமைப்பு முன்முயற்சியை’ (Tamil Political Framework Initiative) அங்கு முறைப்படி ஆரம்பித்து வைத்தனர்.

இந்த முன்முயற்சியானது, தமிழ் தேசத்திற்கான ஒரு நீதியான மற்றும் நிலையான தீர்வை வரையறுக்கும் வகையிலான அரசியலமைப்பு ஆவணமொன்றை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த அரசியல் கட்டமைப்பானது, 1976 மே 14 அன்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் 50வது ஆண்டு நிறைவோடு இணைந்ததாகத் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழ் அரசியல் கட்டமைப்பு முன்முயற்சி என்பது, அரசியலமைப்பு சீர்திருத்தங்களின் போது இலங்கை அரசாங்கத்திடமும் சர்வதேச சமூகத்திடமும் சமர்ப்பிப்பதற்கான ஒரேயொரு அதிகாரப்பூர்வ அரசியல் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்காகத் தமிழர்களால் முன்னெடுக்கப்படும் ஒரு செயல்முறையாகும்.

இந்த முன்முயற்சியின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகள்: தமிழர்கள் ஒரு தேசம், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள் தமிழர்களின் தாயகம், மற்றும் சர்வதேச சட்டங்களின்படி தமிழர்கள் தங்களின் சொந்த அரசியல் எதிர்காலத்தை தாங்களே தீர்மானிக்கும் உரிமையைக் கொண்டுள்ளனர் என்பனவாகும்.

சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தில் தமது உயிரை அர்ப்பணித்த தமிழ் போராளிகளுக்காக அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில் ஒரு நிமிட மௌன அஞ்சலியுடன் இந்த நிகழ்வு ஆரம்பமானது.

மிச்சம் மற்றும் மோர்டன் (Mitcham and Morden) தொகுதியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், தமிழர்களுக்கான அனைத்துக் கட்சி நாடாளுமன்றக் குழுவின் (APPGT) தலைவருமான சியோபான் மெக்டொனாக் (Siobhain McDonagh) பேசுகையில், தான் இங்கு “உண்மையான நம்பிக்கையுடன்” நிற்பதாகக் குறிப்பிட்டார். “ஒரு தலைமுறையில் முதல்முறையாக, உண்மையான அரசியலமைப்பு மாற்றத்திற்கான சூழல் தற்போது நிலவுகிறது. கேள்வி என்னவென்றால், அந்த மாற்றத்தை வடிவமைப்பதில் தமிழ் மக்களுக்கு உரியதொரு ஆசனம் (பங்கு) கிடைக்குமா என்பதுதான்” என்று அவர் கூறினார்.

இந்த தமிழ் அரசியல் கட்டமைப்பு முன்முயற்சியானது, “தாயகத்தின் மக்கள் பிரதிநிதிகள், சிவில் சமூகக் குரல்கள் மற்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள புலம்பெயர் சமூகங்களை ஒரே கட்டமைப்பு, ஒரே ஆணை மற்றும் ஒரே குரலின் கீழ் ஒன்றிணைக்கிறது” என்று மெக்டொனாக் தெரிவித்தார்.

அத்துடன், பிரித்தானியத் தமிழ் சமூகம் அந்நாட்டிற்கு “மகத்தான” பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளதால், பிரித்தானிய நாடாளுமன்றம் இந்த முயற்சிக்கு “தனது ஆதரவை வழங்க வேண்டும்” என்றும் அவர் கேட்டுக்கொண்டார்.

லண்டன் சிட்டி பல்கலைக்கழகத்தின் (City, University of London) ஒப்பீட்டு அரசியல் துறை இணை பேராசிரியரும், பேர்ள் (PEARL) அமைப்பின் நிறைவேற்று இயக்குநருமான கலாநிதி மதுரா ரசரத்தினம், தமிழ் மக்களின் போராட்டத்தில் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் எவ்வாறு இன்றும் ஒரு பொருத்தமான ஆவணமாகத் திகழ்கிறது என்பது பற்றிப் பேசினார்.

சிங்களவர்களைப் போலவே தமிழர்களும் இந்தத் தீவின் சமமான பூர்வீகக் குடிகள் என்பதை இத்தீர்மானம் தெளிவுபடுத்துவதாகவும், பல தசாப்த காலத் தொடர்ச்சியான அடக்குமுறைகள் மற்றும் புறக்கணிப்புகளுக்குப் பின்னரே தமிழர்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான கோரிக்கை பிறந்தது என்றும் ரசரத்தினம் விளக்கினார்.

1976ஆம் ஆண்டின் உலகிற்கு இந்த வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் எவ்வளவு பொருத்தமாக இருந்ததோ, அதே அளவு இன்றைய உலகிற்கும் அது பொருத்தமானது என்று அவர் கூறினார்.

“இத்தீர்மானம் பன்முகத்தன்மை, மக்கள் மைய வளர்ச்சி மற்றும் ஆதிக்கமின்மை கொண்ட ஒரு உலகத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது” என்று அவர் மேலும் கூறினார். “புதிதாக உருவாகி வரும் இந்த உலகத்தில், வட்டுக்கோட்டைத் பிரகடனம் நமக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளவாறு நாம் முன்னோக்கிச் சென்று, இக்கோரிக்கைகளுக்கான இடத்தை உருவாக்க வேண்டும்” என்று கூறி ரசரத்தினம் தனது உரையை நிறைவு செய்தார்.

திருகோணமலை மறைமாவட்டத்தின் ஆயர் கிறிஸ்டியன் நோயல் இம்மானுவேல் பேசுகையில், வடக்கு-கிழக்கில் “தமிழ் மக்களின் வாழ்வியல் யதார்த்தத்திற்கு தான் ஒரு சாட்சியாக” இருந்து வருவதாகக் குறிப்பிட்டார்.

“பல நேரங்களில், தமிழ் மக்களைப் பற்றிய விவாதங்கள் வெறும் புள்ளிவிவரங்களாகக் குறைக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. ஆனால் ஒவ்வொரு புள்ளிவிவரத்தின் பின்னாலும் ஒரு மனித உயிர், ஒரு குடும்பம் மற்றும் இன்னும் ஆறாத ஒரு வடு உள்ளது.”

இலங்கை அரசால் வலுக்கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட தங்களது உறவினர்களைத் தொடர்ந்து தேடி வரும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் தமிழ் குடும்பங்களின் அவலநிலை குறித்து அவர் கவனத்தை ஈர்த்தார்.

ஆயுத மோதலின் முடிவில் பல தமிழர்கள் “நம்பிக்கையின் அடிப்படையில்” இலங்கை ராணுவத்திடம் சரணடைந்தனர், மற்றவர்கள் “விளக்கமறியாத சூழ்நிலைகளில்” அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர் என்று ஆயர் இம்மானுவேல் தெரிவித்தார். 17 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட போதிலும், பல ஆணைக்குழுக்கள் மற்றும் விசாரணைகள் நடத்தப்பட்ட போதிலும், அந்தக் குடும்பங்களுக்கு இன்னும் பதில்கள் கிடைக்கவில்லை.

வடக்கு-கிழக்கில் தொடர்ந்து நிலவி வரும் “பரந்த அளவிலான” ராணுவமயமாக்கல் குறித்து விவரித்த அவர், இது பொதுமக்கள் தங்களை “கண்காணிப்பின் கீழ் வாழ்வது போன்ற” உணர்வை ஏற்படுத்துவதாகக் கூறினார்.

“தலைமுறை தலைமுறையாக தமிழ் குடும்பங்களுக்குச் சொந்தமான நிலங்கள், விவசாய நிலங்கள், பூர்வீக வீடுகள் மற்றும் ஆன்மீக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்கள் பல வருடங்களாக ஆக்கிரமிக்கப்பட்டோ அல்லது அணுக முடியாதவாறோ உள்ளன. இதன் விளைவுகள் வெறும் பொருளாதார ரீதியானது மட்டுமல்ல, அது ஆழமான உளவியல் ரீதியானது” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

வடக்கு-கிழக்கில் உள்ள தமிழ் இளைஞர்களிடையே ஒரு “அமைதியான விரக்தி” நிலவுவதாகவும், அவர்கள் தங்களது எதிர்காலம் வடக்கு-கிழக்கிற்கு அப்பால் தான் உள்ளது எனப் பெருமளவில் நம்புவதாகவும் ஆயர் இம்மானுவேல் தெரிவித்தார். இலங்கை அரசாங்கத்தின் மீதான ஆழமான புறக்கணிப்பு மற்றும் அவிசுவாசம், அத்துடன் தாங்கள் ஒருபோதும் சமமான குடிமக்களாக நடத்தப்பட மாட்டோம் என்ற “வேதனைமிக்க நம்பிக்கை” ஆகியவற்றிலிருந்தே இது உருவாகிறது என்று அவர் விளக்கினார்.

வடக்கு-கிழக்கில் உள்ள குழந்தைகள் “போரின் நிழலில்” வாழ்ந்து வருவதாக அவர் மேலும் குறிப்பிட்டார்.

“அவர்கள் சமமாகப் பங்கெடுக்கக்கூடிய ஒரு சமூகத்திற்குத் தகுதியானவர்கள் […] அந்த ஆசை ஒன்றும் தீவிரவாதமானது அல்ல.”

ஸ்ட்ராட்ஃபோர்ட் மற்றும் போ (Stratford and Bow) தொகுதியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், APPGT இன் துணைத் தலைவருமான உமா குமரன், ஏப்ரல் 2009 இல் லண்டனில் நடைபெற்ற போராட்டங்களில் பங்கேற்றதை நினைவு கூர்ந்தார். அப்போது பிரித்தானியத் தமிழர்கள் முள்ளிவாய்க்காலில் நடந்த இனப்படுகொலைகளைத் தடுத்து நிறுத்த சர்வதேச சமூகம் தலையிட வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுத்தனர்.

“நீதிக்கான பாதை நீண்டதாகவும் வேதனைமிக்கதாகவும் இருந்துள்ளது” என்று குறிப்பிட்ட உமா குமரன், முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலை நடந்து 17 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட போதிலும், தமிழர்களின் “குரல்கள் மேலும் பலமடைந்துள்ளன” என்றார்.

இலங்கையில் மனித உரிமை மீறல்களில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு எதிராக 2025 ஆம் ஆண்டில் தடைகளை விதித்ததற்காக ஐக்கிய இராச்சிய அரசாங்கத்தைப் பாராட்டிய அதே வேளையில், “இது வெறும் முதல் படி மட்டுமே” என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

அடுத்த பேச்சாளரான சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக்கழகத்தின் (National University of Singapore) சட்டத்துறையின் விசேட ஓய்வுபெற்ற பேராசிரியர் (Emeritus Professor) முத்துகுமாரசுவாமி சொர்ணராஜா, அமைதிப் பேச்சுகளின் போது தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் (LTTE) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட இடைக்கால சுயநிர்வாக அதிகாரசபை (ISGA) முன்மொழிவுகளின் முதன்மை வடிவமைப்பாளர்களில் ஒருவராவார்.

1948 ஆம் ஆண்டிலிருந்து “சிங்களவர்கள் தமிழ் மக்களை ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஒரு பேரினவாத சக்தியாக நாட்டை ஆண்டு வந்துள்ளனர்” என்று கூறிய சொர்ணராஜா, தீவில் இறுதியில் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்திற்கு வழிவகுத்த சூழ்நிலைகளை விளக்கினார்.

பண்டாரநாயக்க-செல்வநாயகம் ஒப்பந்தம் மற்றும் சத்தியாக்கிரகப் போராட்டம் போன்ற அனைத்து “அமைதி வழிமுறைகளும்” தோல்வியடைந்த பின்னரே, வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானமும் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான கோரிக்கையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்று அவர் விளக்கினார்.

“அகிம்சை வழியில் தீர்வைக் கொண்டுவருவதற்கான முயற்சிகள் இந்த முழு காலப்பகுதியிலும் [1948-1977] மேற்கொள்ளப்பட்டன, ஆனால் அவை அனைத்தும் தோல்வியடைந்தன. அந்தத் தோல்வியின் பின்னணியில் தான் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் பிறந்தது” என்று சொர்ணராஜா கூறினார்.

ஹாரோ ஈஸ்ட் (Harrow East) தொகுதியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், APPGT இன் துணைத் தலைவருமான பொப் பிளாக்மேன் (Bob Blackman), 2009 ஆம் ஆண்டு ஆயுத மோதலின் இறுதிப் கட்டத்தில் இலங்கை அரசாங்கத்தால் செய்யப்பட்ட “போர்க்குற்றங்களுக்கான பொறுப்புக்கூறலை” தான் காண விரும்புவதாகத் தெரிவித்தார்.

இலங்கைக்கான விஜயத்தின் போது, தனது தொகுதி மக்கள் வழங்கிய காணாமல் போன உறவினர்களின் பெயர்கள் அடங்கிய பட்டியலைத் தான் சமர்ப்பித்ததாகவும், ஆனால் இலங்கை அரசாங்கம் அதனை நிராகரித்துவிட்டதாகவும் பிளாக்மேன் நினைவு கூர்ந்தார்.

தற்போதைய இலங்கை அரசாங்கத்துடன் ஒரு “சாத்தியமான நம்பிக்கை” நிலவுவதாகவும், எனவே நல்லிணக்கம், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் பொருத்தமான அதிகாரப் பகிர்வு ஆகியவற்றை நோக்கி முன்னோக்கி நகர்வதற்கு இது ஒரு “நல்ல தருணம்” என்றும் அவர் மேலும் கூறினார்.

“அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்படுத்தப்பட்டு, உள்ளூர் மட்டத்தில் மக்களின் கைகளில் அதிக அதிகாரம் வழங்கப்படுவது தான் பொதுவான விவேகமாகும்” என்று பிளாக்மேன் கூறினார்.

தமிழ் அரசியல் கட்டமைப்பு முன்முயற்சியின் முதன்மை உறுப்பினரான கஜன் ராஜ், தமிழ் தேசத்தின் “எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான” அரசியலமைப்பு ஆவணத்தை உருவாக்குவதற்கான தற்போதைய செயல்முறைகளை விளக்கினார்.

“இது மூன்று முக்கிய கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் அமையும்: தாயகம், தேசியம் மற்றும் சுயநிர்ணயம். இவைதான் நமது நோக்கத்தினதும் எமது நியாயத்தினதும் சட்ட மற்றும் அரசியல் அடித்தளங்களாகும்” என்று கஜன் ராஜ் குறிப்பிட்டார்.

ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்குவதற்காக வடக்கு-கிழக்கிலும் புலம்பெயர் நாடுகளிலும் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டு வருவதாகவும், இக்கட்டமைப்பை இறுதி செய்வதற்காக தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள், சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் புலம்பெயர் அமைப்புகளுடன் தொடர்ந்து இணைந்து செயல்படவுள்ளதாகவும் ராஜ் விளக்கினார். இந்த பிரகடனத்தை முறைப்படி சமர்ப்பிப்பதற்காக 2026 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் உலகளாவிய மாநாடு ஒன்று நடத்தப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

நிகழ்வின் நிறைவில், பேச்சாளர்களுக்கும் பார்வையாளர்களுக்கும் இடையிலான கேள்வி-பதில் அமர்வு நடைபெற்றது.