இன்று சர்வதேச சிறுவர் மற்றும் முதியோர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது.

இன்றைய காலகட்டத்தை பொருத்தமட்டில் இரு தரப்பினரும் பல்வேறு துஷ்பிரயோகங்களை உடலாலும் உள்ளத்தாலும் அனுபவித்து கொண்டிருக்கின்றனர். இந்நிலை மாறவேண்டும் சிறுவர் மற்றும் முதியோருக்கு பாதுகாப்பான ஆரோக்கியமான சூழலை ஏற்படுத்தி கொடுப்பது அனைவரினதும் கடமையாகும்.

முதியோர் தினத்தின் முக்கிய குறிப்புகள்

தொடக்கம்: ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபையால் 1990 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 14 இல் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு, முதல்முறையாக 1991 அக்டோபர் 1 அன்று அனுசரிக்கப்பட்டது.
நோக்கம்: முதியவர்களின் சமூகப் பங்களிப்பைக் கௌரவித்தல், அவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் உடல்நலம், நல்வாழ்வை மேம்படுத்துதல்.

வரையறை: பொதுவாக 60 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டவர்கள் மூத்த குடிமக்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ஐநா விதிகள்: முதியவர்களுக்கு உணவு, உடை, இருப்பிடம், சுகாதாரம், சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் மனித உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

சிறுவர் தினத்தின் முக்கிய குறிப்புகள்

உலக சிறுவர் தினம் 1954 ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் (UN) குழந்தைகளின் நல்வாழ்வையும் உரிமைகளையும் மேம்படுத்தும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்டது.

1857: அமெரிக்காவில் உள்ள மாசச்சொட்சு செற்சி நகரில் அருட்தந்தை சார்லஸ் லியனார்ட் என்பவரால் ஜூன் இரண்டாம் ஞாயிற்றுக்கிழமை சிறுவர்களுக்கான சிறப்புக் வழிபாடு நடத்தப்பட்டது. இதுவே சிறுவர் தினத்துக்கான முதல் தொடக்கப் புள்ளியாகக் கருதப்படுகின்றது.

1920 – 1929: துருக்கி நாடு 1920 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 23 ஆம் திகதியை அதிகாரப்பூர்வமாகச் சிறுவர் தினமாக அறிவித்தது. பின்னர் 1929 இல் நாட்டின் தலைவர் முஸ்தபா கெமால் அட்டatürk என்பவரால் இது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

1925: ஜெனீவாவில் நடைபெற்ற உலகச் சிறுவர் நல மாநாட்டில் ஜூன் 1 ஆம் திகதி சர்வதேச சிறுவர் தினமாக அறிவிக்கப்பட வேண்டுமென்ற தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

1954: ஐக்கிய நாடுகள் சபை நவம்பர் 20 ஆம் திகதியை உலகளாவிய சிறுவர் தினமாக (Universal Children’s Day) பிரகடனம் செய்தது.

நவம்பர் 20: ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் UNICEF அமைப்பினால் அதிகாரப்பூர்வ உலக சிறுவர் தினமாக நவம்பர் 20 ஆம் திகதி அனுசரிக்கப்படுகின்றது. இதே நாளில்தான் சிறுவர் உரிமைகள் பிரகடனமும் (1959), சிறுவர் உரிமைகள் மாநாடும் (1989) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.
அக்டோபர் 01: இலங்கை மற்றும் பல நாடுகளில் அக்டோபர் 1 ஆம் திகதி உலக சிறுவர் தினம் கொண்டாடப்படுகின்றது.

இந்நாள் வெறும் கொண்டாட்டங்களுக்குரிய நாள் மட்டுமல்ல, சிறுவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், அவர்களின் எதிர்காலத்தை உறுதிசெய்யவும் சமுதாயம் மேற்கொள்ள வேண்டிய பொறுப்புகளை நினைவூட்டும் ஒரு விழிப்புணர்வு நாளுமாகும்.

கொண்டாட்டங்களுக்கும் வாழ்த்துகளுக்கும் அப்பால் சிறுவர்களின் உண்மையான நிலை குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இதுவாகும்.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சிறுவர் உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கையின்படி, 18 வயதிற்குட்பட்ட அனைவரும் சிறுவர்கள் என வரையறுக்கப்படுகின்றனர்.

வாழும் உரிமை, பாதுகாப்புப் பெறும் உரிமை, வளர்ச்சி அடையும் உரிமை மற்றும் பங்கெடுக்கும் உரிமை ஆகிய நான்கும் ஒவ்வொரு சிறுவனுக்கும் கிடைக்க வேண்டிய அடிப்படை உரிமைகளாகும்.

சாதி, மதம், இனம் அல்லது பொருளாதார நிலை என்ற எந்தவொரு பாகுபாடுமின்றி உலகிலுள்ள அனைத்து சிறுவர்களுக்கும் இந்த உரிமைகள் சமமாகச் சென்றடைய வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கமாகும்.

வேகமாகக் நகரும் இந்த 2026 ஆம் ஆண்டின் தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதாரச் சூழலில், நமது சிறுவர்கள் சந்திக்கும் சவால்களும் அவர்களைச் சுற்றி நாம் உருவாக்க வேண்டிய பாதுகாப்பு அமைப்புகளும் புதிய கோணத்தில் அணுகப்பட வேண்டியவையாக உள்ளன.

முந்தைய தலைமுறையினரின் குழந்தைப்பருவம் இயற்கை சார்ந்த விளையாட்டுகளுடனும், நேருக்கு நேர் பழகும் சமூகத் தொடர்புகளுடனும் கழிந்தது.

ஆனால், இன்றைய சிறுவர்களின் உலகம் பெரும்பாலும் திரைகளுக்கு முன்னாலும் (Screens), டிஜிட்டல் தளங்களிலுமே சுருங்கிவிட்டது எனலாம்.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி குழந்தைகளுக்குக் கற்றல் வாய்ப்புகளைத் தந்தாலும், இணையவழித் துஷ்பிரயோகங்கள், சமூக ஊடகச் சிக்கல்கள் மற்றும் திரைச் சேர்க்கை ஆகியவை அவர்களின் மனநலத்தையும் சமூக தொடர்புகளையும் பாதிக்கின்றன.

உலகளாவிய பொருளாதார நெருக்கடிகள் பல குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதித்துள்ளதால், சிறுவர் உழைப்பு மற்றும் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு போன்ற பிரச்சினைகள் மீண்டும் தலைதூக்கியுள்ளன.

நவீனக் கல்விமுறை மற்றும் போட்டி உலகினால் சிறுவர்கள் அதிகளவிலான மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகின்றனர்.

இவ்வாறான சவால்களில் இருந்து அவர்களை விடுவிப்பதே தற்போதைய காலத்தில் எமது மிக முக்கிய தேவைகளில் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

தொழில்நுட்பத்தைப் பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்தப் பழக்குவதும், இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்க்கையை அவர்களுக்குக் கற்றுத்தருவதும் இன்றைய அவசியத் தேவையாகும்.

வீடுகளில் குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பான உணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும். அவர்களின் கருத்துக்களுக்குச் செவிசாய்ப்பதும், அவர்களைப் புரிந்துகொள்வதும் அவசியமாகும்.

பாடசாலைகள் வெறும் பாடப் புத்தகங்களை மட்டும் கற்பிக்காமல், ஒழுக்கம், மனிதநேயம், மற்றும் சமூகப் பொறுப்புகளை ஊட்டும் மையங்களாகச் செயல்பட வேண்டும்.

வன்முறை, சிறுவர் துஷ்பிரயோகம் மற்றும் சிறுவர் உழைப்பு இல்லாத பாதுகாப்பான சூழலைச் சமுதாயம் உருவாக்க வேண்டும்.

இவ்வாறான வழிமுறைகள் ஊடாக சிறுவர்களின் உரிமைகள் பாதுகாப்பாக அமையுமானால், எதிர்காலச் சமுதாயம் ஆரோக்கியமானதாக மாறிவிடும்.

இளமை காலம் பாதிக்கப்படும் போது எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாகும். இளமைக்கால துன்பவியல் சம்பவங்கள் பெரும்பாலான குழந்தைகளை வன்முறையாளர்களாக மாற்றுகின்றன. அத்துடன் வாழ்க்கையில் பல அர்ப்பணிப்புகளையும் பல சவால்களையும் சந்தித்த முதியோர்களால் இறுதி காலத்தில் அன்பையும் அரவணைப்பையும் எதிர்நோக்கியே வாழ்கின்றார்கள் எனவே அவர்களும் கவனிப்பிற்குரியவர்களே. அவர்களது இன்பகரமான வாழ்வுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குவோம்.கொண்டாட்டமாக மற்றும் ஆண்டாண்டு காலத்திற்கு நடைமுறைப்படுத்தாமல் அதன் அர்த்தத்தை செயற்பாடுகளால் நிலை நிறுத்துவோம்.