னடா அரசாங்கம் ‘பொறுப்புக்கூறலில் இருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு உத்தியை நிலைநிறுத்தியுள்ளது’ என்று தீர்ப்பாய நீதிபதி கூறுகிறார்.

ஹோலி கப்ரேரா · சிபிசி நியூஸ் (CBC News) ·

தலைமுறைகளுக்கிடையிலான மன அதிர்ச்சிகள் (intergenerational trauma) குறித்த ஒரு வார கால கடுமையான விசாரணையைத் தொடர்ந்து, கனடா அரசாங்கத்தின் தற்போதைய கொள்கைகள் பழங்குடி மக்களுக்கு எதிராகத் தொடரும் இனப்படுகொலையாகக் கருதப்படும் என்று ஒரு சர்வதேச தீர்ப்பாயம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.

மனித உரிமை மீறல்களை விசாரிக்கும் சர்வதேசக் கருத்து நீதிமன்றமான ‘நிரந்தர மக்கள் தீர்ப்பாயத்தின்’ (Permanent Peoples’ Tribunal) ஏழு நீதிபதிகள் இந்த இடைக்காலத் தீர்ப்பை வெள்ளிக்கிழமை வழங்கினர்.

அवासीयப் பள்ளிகளுடன் (residential schools) தொடர்புடைய காணாமல் போன பழங்குடியின குழந்தைகள் மற்றும் அடையாளம் தெரியாத கல்லறைகள் குறித்த ஒரு வார கால விசாரணையை, இந்தத் தீர்ப்பாயம் மாண்ட்ரியலில் உள்ள ‘டாப்னி கலை மையத்தில்’ (daphne art centre) திங்கள்கிழமை தொடங்கியது.

2024 ஆம் ஆண்டில் மாண்ட்ரியல் பூர்வீகப் பெண்கள் காப்பகத்தால் (Native Women’s Shelter of Montreal) கோரப்பட்ட இந்த நடுவர் குழு, அவாசியப் பள்ளி முறை மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய மனித உரிமை மீறல்களுக்கு கனடாவின் பொறுப்பு என்ன என்பது குறித்த ஆதாரங்களை இந்த வாரம் முழுவதும் கேட்டறிந்தது.

விசாரணையின் போது, சாட்சிகள் கட்டாய குடும்பப் பிரிப்பு மற்றும் கலாச்சார அழிவின் பேரழிவுகரமான, பல தலைமுறை தாக்கங்களை விரிவாக விவரித்தனர். பள்ளி ஊழியர்கள் மற்றும் மதகுருமார்களின் கொடூரமான உடல் மற்றும் பாலியல் ரீதியான துஷ்பிரயோகங்களையும் அவர்கள் விவரித்தனர், இது குழந்தைகளை உளவியல் ரீதியாகத் தனிமைப்பட கட்டாயப்படுத்தியது.

கனடா அரசாங்கம் இந்தத் தற்போதைய நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்காது என்று கிரவுன்-பழங்குடியினர் உறவுகள் மற்றும் வடக்கு விவகாரங்கள் கனடா (Crown-Indigenous Relations and Northern Affairs Canada) அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது.

இந்தத் தீர்ப்பு குறித்து கருத்து அறிய சிபிசி நியூஸ் கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தைத் தொடர்பு கொண்டது, ஆனால் உடனடியாக எந்தப் பதிலும் கிடைக்கவில்லை.

சனிக்கிழமையன்று சிபிசிக்கு அனுப்பிய மின்னஞ்சல் அறிக்கையில், கிரவுன்-பழங்குடியினர் உறவுகள் மற்றும் வடக்கு விவகாரங்கள் கனடாவின் செய்தித் தொடர்பாளர் பாஸ்கல் லாப்லாண்டே, கூட்டாட்சி அரசாங்கம் தப்பிப்பிழைத்தவர்கள், பழங்குடியின தலைவர்கள், சமூகங்கள் மற்றும் குடும்பங்கள் உள்ளிட்ட கூட்டாளர்களுடன் இணைந்து “குணப்படுத்துதலை ஆதரிக்கவும், வரலாற்று அநீதிக்கு தீர்வு காணவும் மற்றும் சமரசத்தை முன்னெடுக்கவும்” உழைத்து வருவதாகக் கூறினார்.

“அवासीयப் பள்ளிகள் கனடாவின் காலனித்துவ வரலாற்றின் ஒரு வெட்கக்கேடான பகுதியாகும், அதன் வலிமிகுந்த மரபு இன்று நாடு முழுவதும் தொடர்ந்து உணரப்படுகிறது,” என்று அவர் எழுதினார், மேலும் அவாசியப் பள்ளி முறை தப்பிப்பிழைத்தவர்களுக்கும் அவர்களின் குடும்பங்களுக்கும் ஏற்படுத்திய தீங்குகளை அரசாங்கம் அங்கீகரிக்கிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

மரியாதை, கூட்டாண்மை மற்றும் உரிமைகளை அங்கீகரிப்பதன் அடிப்படையில் பழங்குடி மக்களுடன் புதுப்பிக்கப்பட்ட உறவுகளை உருவாக்குவதற்காக, 2015 இல் வெளியிடப்பட்ட உண்மை மற்றும் சமரச ஆணையத்தின் 94 செயல்களுக்கான அழைப்புகளுக்கு (Calls to Action) பதிலளிக்கும் பணிகளை அரசாங்கம் தொடர்ந்து வருவதாக லாப்லாண்டே மேலும் கூறினார்.

பழங்குடி மக்களை அழிப்பதற்கான ஒரு ‘முறையான’ (Systemic) முயற்சி

பூர்வாங்க அறிக்கையை வாசித்த மாவோரி (Māori) வழக்கறிஞர் வால்மைன் டோகி, கனடா தனது செயல்கள் மற்றும் குறைபாடுகளுக்கு “சட்டப்பூர்வ, நெறிமுறை மற்றும் அரசியல் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும்” என்று கூறினார், இதனை பழங்குடி மக்களை அழிப்பதற்கான ஒரு முறையான முயற்சியின் ஒரு பகுதி என்று தீர்ப்பாயம் அடையாளம் கண்டுள்ளது.

“இந்த மன அதிர்ச்சியும் உளவியல் பாதிப்பும் ஒரு கூட்டுப் பரிமாணத்தைக் கொண்டுள்ளன, இது அடுத்தடுத்த தலைமுறை குழந்தைகள், குடும்பங்கள் மற்றும் சமூகங்களைப் பாதிக்கின்றன,” என்று டோகி கூறினார். “தப்பிப்பிழைத்தவர்களின் மீதான வடு, கலாச்சார அவமானம் மற்றும் குற்ற உணர்ச்சி ஆகியவை அவர்களை மௌனமாக்கியுள்ளன.”

அரிசோனா மாநில பல்கலைக்கழகத்தின் பழங்குடி மக்கள் சட்டம் மற்றும் கொள்கை பேராசிரியரும், சக நீதிபதியுமான சீனா ஹோவர்ட், “பழங்குடியினரின் உயிர்கள் மீதான தொடர்ச்சியான அவமதிப்பு, அவர்களின் தரவுகள், அவர்களின் நிலம் மற்றும் அவர்களின் உடல்கள் மீதான பழங்குடியினரின் இறையாண்மையை மறுத்தல் மற்றும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளை மீறும் பிற செயல்களை” சுட்டிக்காட்டினார்.

“இந்த நடைமுறை ஒரு தொடர்ச்சியான இனப்படுகொலையின் தெளிவான அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்துகிறது,” என்று ஹோவர்ட் கூறினார். “இந்த சீரான நடத்தை முறை, சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்புக்கூறலில் இருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு உத்தியை கனடிய அதிகாரிகள் நிலைநிறுத்தியுள்ளனர் என்பதைக் குறிக்கிறது.”

தீர்ப்பாயத்தின் முதன்மை வழக்கறிஞரான அனிஷினாபே (Anishinaabe) வழக்கறிஞர் கிறிஸ்டா பிக் கனூ இந்தத் தீர்ப்பை வரவேற்றார், இது அவாசியப் பள்ளிகளில் தப்பிப்பிழைத்தவர்களுக்கும், தங்கள் குழந்தைகள் மீண்டும் வராத குடும்பங்களுக்கும் ஒரு “நம்பிக்கையூட்டும் பூர்வாங்க முடிவு” என்று அழைத்தார்.

அடையாளம் தெரியாத கல்லறைகளைத் தோண்டுவதற்கான கோரிக்கைகள் மூலம் தப்பிப்பிழைத்தவர்களின் சாட்சியங்களைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் அவாசியப் பள்ளி மறுப்பாளர்களை (deniers) எதிர்த்துப் போராடுமாறு அவர் கனடியர்களை வலியுறுத்தினார்.

“மனிதநேயத்திற்கு எதிரான இந்த குற்றங்களையும் இனப்படுகொலையையும் அனுபவித்த பழங்குடி மக்களை ஆதரிக்க வேண்டிய நேரம் இது,” என்று பிக் கனூ கூறினார். “எனவே வேறு எதுவும் இல்லையென்றாலும், தயவுசெய்து சவால் விடுங்கள். இந்த மறுப்புவாதத்தை சவாலுக்கு உட்படுத்துவது நீங்கள் செய்யக்கூடிய மிகக் குறைந்தபட்ச காரியமாகும்.”

இனப்படுகொலை என்பது பெருமளவிலான கொலைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது

தவறவிட்ட மற்றும் கொல்லப்பட்ட பழங்குடியின பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் மீதான தேசிய விசாரணைக்கான துணை அறிக்கையான ‘இனப்படுகொலையின் சட்ட பகுப்பாய்வு’ (A Legal Analysis of Genocide) என்ற நூலை எழுதிய மனித உரிமை வழக்கறிஞரும் பேராசிரியருமான ஃபானி லாஃபோன்டைனின் சாட்சியத்தைத் தொடர்ந்து இந்த இடைக்காலத் தீர்ப்பு வந்துள்ளது.

“இனப்படுகொலை” என்ற சொல் பெரும்பாலும் தடுப்பு முகாம்கள் அல்லது 1994 ருவாண்டா இனப்படுகொலை மற்றும் போஸ்னிய இனப்படுகொலை போன்ற நிகழ்வுகளை நினைவூட்டினாலும், இதன் சட்டப்பூர்வ கருத்து ஒரு குறுகிய காலத்திற்குள் நடக்கும் வெகுஜனக் கொலைகளுக்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்று லாஃபோன்டைன் சாட்சியமளித்தார்.

“இனப்படுகொலை பற்றிய விளக்கம் இந்த வகையான ஹோலோகாஸ்ட் முன்னுதாரணத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாக மாற்றப்பட வேண்டும் (அதாவது, இனப்படுகொலை என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான மக்களைக் கொல்வது மட்டுமே என்ற எண்ணம்)… இனப்படுகொலை என்பது அதுமட்டுமல்ல,” என்று லாஃபோன்டைன் கூறினார்.

ஐக்கிய நாடுகளின் இனப்படுகொலை குற்றத்தைத் தடுத்தல் மற்றும் தண்டித்தல் மீதான மாநாட்டின் கீழ் (United Nations Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide), ஒரு தேசிய, இன, வம்சாவளி அல்லது மதக் குழுவை “முழுமையாகவோ அல்லது பகுதியாகவோ அழிக்கும் நோக்கத்துடன்” பின்வரும் செயல்களில் ஏதேனும் ஒன்றைச் செய்வது இனப்படுகொலையாகக் கருதப்படுகிறது:

• அக்குழுவின் உறுப்பினர்களைக் கொல்லுதல்.

• அக்குழுவின் உறுப்பினர்களுக்கு கடுமையான உடல் அல்லது மன ரீதியான பாதிப்பை ஏற்படுத்துதல்.

• குழுவின் முழுமையான அல்லது பகுதியளவு உடல் ரீதியான அழிவைக் கொண்டுவரும் வகையில் கணக்கிடப்பட்ட வாழ்க்கைச் சூழ்நிலைகளை வேண்டுமென்றே அக்குழுவின் மீது திணித்தல்.

• குழுவிற்குள் பிறப்புகளைத் தடுப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட நடவடிக்கைகளை விதித்தல்.

• அக்குழுவின் குழந்தைகளை மற்றொரு குழுவிற்கு வலுக்கட்டாயமாக மாற்றுதல்.

நீதிபதிகள் தங்களின் முழுமையான தீர்ப்பை செப்டம்பர் 30 அன்று வழங்குவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது, அன்றைய தினம் ‘உண்மை மற்றும் சமரசத்திற்கான தேசிய நாளாகும்’ (National Day for Truth and Reconciliation)