இந்நாட்டில் மொழி உரிமை அதிமுக்கியமானது. ஒவ்வொருவருக்கும் தத்தமது மொழியில் பேசும் உரிமை உண்டு என ஜனாதிபதி அடிக்கடி கூறுகின்றார். ஆனால் நடைமுறை யதார்த்தம் அவ்வாறானதாக இல்லை என்பதற்கு மணலாறு (வெலிஓயா) ஒரு உதாரணமாகும். அரசாங்கம் சொல்வது ஒன்றும், செய்வது வேறொன்றுமாக இருக்கின்றது.

மொழி உரிமை மிகமுக்கியம் எனக் கூறிக்கொண்டு, மறுபுறம் அவ்வுரிமை மறுக்கப்படுகின்றது என இலங்கைத் தமிழரசுக்கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் கடும் விசனம் வெளியிட்டுள்ளார்.

வெலிஓயா பிரதேச செயலாளர் பிரிவின் ஒருங்கிணைப்புக்குழுக்கூட்டம் கடந்த 3 ஆம் திகதி நடைபெற்ற நிலையில், அக்கூட்டம் வழமைக்கு மாறாக தனிச்சிங்கள மொழியில் மாத்திரமே நடைபெற்றமை குறித்து நேற்று முன்தினம் யாழ்ப்பாணத்தில் இடம்பெற்ற ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில் கருத்துரைக்கையிலேயே சுமந்திரன் மேற்கண்டவாறு தெரிவித்துள்ளார். அங்கு அவர் மேலும் கூறியதாவது,

மணலாறு பகுதிக்குரிய ஒருங்கிணைப்புக்குழுக்கூட்டம் கடந்த 3 ஆம் திகதி நடைபெற்றது. மணலாறு தற்போது வெலிஓயா எனப் பெயர் மாற்றப்பட்டிருப்பது குறித்து அனைவருக்கும் தெரியும். இந்தக் கூட்டத்தில் வவுனியா வடக்கு மற்றும் கரைத்துரைப்பற்று பிரதேச சபை என்பவற்றின் தவிசாளர்கள் கலந்துகொள்வது வழமையாகும். ஒவ்வொரு முறையும் இக்கூட்டத்துக்கு வவுனியா வடக்கு தவிசாளர் கிருஷ்ணவேனி சமுகமளிப்பார்.

இக்கூட்டத்தில் பங்கேற்பவர்களில் அநேகமானோர் தமிழர்களாவர். அதன்படி இந்தக் கூட்டம் இதுவரை காலமும் மொழிபெயர்ப்புடனேயே நடைபெற்றுவந்தது. ஆனால் இம்முறை இக்கூட்டம் நடைபெறவதற்கு முதல்நாள் கிவுல் ஓயா திட்டத்துக்கு எதிராக சகலரும் இணைந்து ஒரு ஆர்ப்பாட்டத்தை முன்னெடுத்திருந்தோம்.

இத்தகைய பின்னணியில் மறுநாள் இந்தக் கூட்டம் நடைபெற்றபோது வவுனியா வடக்கு பிரதேசசபையின் தவிசாளருக்கு வழமையாக ஆசனம் ஒதுக்கும் இடத்தில் ஆசனம் ஒதுக்கப்படவில்லை. மாறாக ஒருங்கிணைப்புக்குழுத் தலைவருடன் அமரமுடியாது எனவும், ஆகவே கீழே அமருமாறும் கூறப்பட்டது.

இருப்பினும் இருக்கையை வழமைக்கு மாறாக மாற்றமுடியாது எனக் குறிப்பிட்ட தவிசாளர் மேடையிலேயே அமர்ந்தார். அதன் பின்னர் இக்கூட்டம் முழுமையாக தனிச்சிங்கள மொழியில் மாத்திரமே நடைபெற்றது. மொழிபெயர்ப்பு கோரிய போதிலும், அது வழங்கப்படவில்லை. ஆகையினால் தவிசாளர் கூட்டத்திலிருந்து வெளியேறினார்.

தேசிய சுதந்திரதினக்கொண்டாட்ட நிகழ்வில் உரையாற்றிய ஜனாதிபதி, பாராளுமன்றத்தில் சபை முதல்வர் மற்றும் அமைச்சர்கள் உள்ளிட்ட தாம் அனைவரும் இனவாத செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுவது கிடையாது எனவும், மாறாக நாம் நடத்திய போராட்டமே இனவாதப் போராட்டம் எனவும் கூறியிருந்தார்.

அவ்வாறிருக்கையில் வவுனியா வடக்கு தவிசாளரையும், அங்கிருந்த மக்களையும் புறக்கணித்து, மொழிபெயர்ப்பு இல்லாமல், கூட்டத்தைத் தனிச்சிங்களமொழியில் நடத்தியமையை எவ்வாறு வர்ணிப்பது என்பதே இப்போது எமக்கு இருக்கும் கேள்வியாகும். இதனை இனவாதம் என்பதா? இல்லாவிடின் வேறு எவ்வாறு கூறுவது? எனக் கேள்வி எழுப்பினார்.